Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, ακόμη δεν έχουν δοθεί σαφείς απαντήσεις για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασαν τη ζωή τους 57 συνάνθρωποί μας.
Οι ασφαλείς μετακινήσεις είναι κοινωνικό αγαθό, όχι πεδίο κερδοσκοπίας! Αποτέλεσμα των πολιτικών ιδιωτικοποιήσεων ήταν η υποβάθμιση της ασφάλειας και το εγκληματικό δυστύχημα των Τεμπών.
Η απουσία απόδοσης ευθυνών και η καταστροφή στοιχείων συνιστά προκλητική απόπειρα συγκάλυψης. Η ίδια πρακτική συγκάλυψης και ενοχοποίησης των θυμάτων επαναλαμβάνεται και σε τραγωδίες με πρόσφυγες, όπως στο πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου και την πρόσφατη επιχείρηση αποτροπής της Χίου. Άνθρωποι που κυνηγημένοι από τον πόλεμο και τη φτώχεια αναγκάζονται να μπουν σε βάρκες για να διασχίσουν τη θάλασσα, αντιμετωπίζονται όχι ως ανθρώπινες ζωές που χρειάζονται προστασία, αλλά ως «εισβολείς».
Η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής αντανακλάται και στους εργασιακούς χώρους, με αποκορύφωμα την τραγωδία στη «Βιολάντα». Παράλληλα με τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων τους, όταν οι εργαζόμενοι που διεκδικούν ασφάλεια και αξιοπρέπεια έρχονται αντιμέτωποι με τη φίμωση και την καταστολή.
Διεκδικούμε:
