Οι προβολές της Κινηματογραφικής Λέσχης συνεχίζονται με την ελληνική ταινία «Αναπαράσταση» του Θόδωρου Αγγελόπουλου (1970 |ΑΜ| 100′) με τους Θάνο Γραμμένο, Τούλα Σταθοπούλου, Γιάννη Τότσικα.
Κυριακή 3 Μαρτίου, στις 7.30μ.μ. στο σπίτι της Μεσοποταμίας (Πλάτωνος 13, Μοσχάτο)
Σχετικά με την ταινία:
«Η «Αναπαράσταση» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του μετρ, γυρισμένη στην Ηπειρο, μέσα στη χούντα, βασισμένη σ’ ένα πραγματικό γεγονός, προκαλώντας, η ίδια, ένα κομμάτι πολιτικής ιστορίας. […]
Ο Κώστας Γούσης, για χρόνια μετανάστης στη Γερμανία, επιστρέφει στο χωριό του, έναν μικρό τόπο στην Ηπειρο που ερημώνει από τους νέους κι επανασυνδέεται με τα παιδιά του και τη γυναίκα του, Ελένη.
Ο Κώστας Γούσης, για χρόνια μετανάστης στη Γερμανία, επιστρέφει στο χωριό του, έναν μικρό τόπο στην Ηπειρο που ερημώνει από τους νέους κι επανασυνδέεται με τα παιδιά του και τη γυναίκα του, Ελένη.
Μέσα στα χρόνια της μοναξιάς, ως άλλη Πηνελόπη, η Ελένη βρίσκει ερωτική συντροφιά στον αγροφύλακα Χρήστο. Οι δυο τους, παραλλάσσοντας την Ορέστεια, θα σκοτώσουν τον Κώστα με μια θηλειά που θα φτιάξουν από τριχιά. Θα τον θάψουν στον κήπο κι η Ελένη θα φυτέψει από πάνω κρεμμυδάκια. Παράλληλα θα φροντίσουν για το άλλοθί τους[…]. Πίσω στο χωριό, ο Δικαστής με τους αστυνόμους ερευνούν και διεξάγουν αναπαράσταση του εγκλήματος. Ενα τηλεοπτικό συνεργείο (ρεπόρτερ ο Αγγελόπουλος και ο διευθυντής φωτογραφίας Γιώργος Αρβανίτης) καταγράφει τα τεκταινόμενα και μιλά με τους κατοίκους.
Ο Αγγελόπουλος χρησιμοποιεί ένα μυστήριο για να μιλήσει για κάτι άλλο. Για την αποδήμηση ενός πολιτισμού, για τη δολοφονία μιας εποχής. Ολα γίνονται συγκλονιστικά ξεκάθαρα στις «συνεντεύξεις» του συνεργείου πριν το τέλος της ταινίας: με την περιήγηση στα καφενεία, τα ζαχαροπλαστεία, τα καντούνια και τα φτωχόσπιτα, οι ντόπιοι μιλούν για τη νέα γενιά που έφυγε, για τη Γερμανία, την «Ευρώπη», όπου, πιστεύουν, βρίσκεται η αληθινή ζωή, όχι μόνο ο μόχθος κι η ανέχεια που τους «μαυρίζει την ψυχή». «
Ο Αγγελόπουλος χρησιμοποιεί ένα μυστήριο για να μιλήσει για κάτι άλλο. Για την αποδήμηση ενός πολιτισμού, για τη δολοφονία μιας εποχής. Ολα γίνονται συγκλονιστικά ξεκάθαρα στις «συνεντεύξεις» του συνεργείου πριν το τέλος της ταινίας: με την περιήγηση στα καφενεία, τα ζαχαροπλαστεία, τα καντούνια και τα φτωχόσπιτα, οι ντόπιοι μιλούν για τη νέα γενιά που έφυγε, για τη Γερμανία, την «Ευρώπη», όπου, πιστεύουν, βρίσκεται η αληθινή ζωή, όχι μόνο ο μόχθος κι η ανέχεια που τους «μαυρίζει την ψυχή». «
Σε όλες τις εκδηλώσεις της Μεσοποταμίας συγκεντρώνουμε τρόφιμα και είδη προσωπικής υγιεινής για το καλάθι αλληλεγγύης
https://fb.me/e/4XYj7x7GU

