10+1 ερωτήσεις – Πολίτες σε δράση για την ανατροπή – Μπάμπης Μπιλίνης

Ερ. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα σημαντικότερα καθημερινά προβλήματα σε Μοσχάτο και Ταύρο και πως τα ιεραρχείτε;

Το 2010 έγινε ο Καλλικράτης με τις αλλαγές, που έφερε στην αυτοδιοίκηση.

Επικεντρώθηκε περισσότερο στον περιορισμό των δαπανών με την συνένωση δήμων εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Έτσι δεν κατάφερε να οργανώσει το κράτος, την πολιτεία προς μια αναπτυξιακή κατεύθυνση, με μέτωπο κατά του φασισμού, του ρατσισμού και των κοινωνικών διακρίσεων.

Η αναπτυξιακή προοπτική με κοινωνικά και οικολογικά χαρακτηριστικά λοιπόν παραμένει το ζητούμενο.

Το 2010 δημιουργήθηκε και ο Δήμος Μοσχάτου – Ταύρου από την συνένωση των δήμων Ταύρου και Μοσχάτου.
Ίσως το πιο ακραίο παράδειγμα μιας τεχνικής συνένωσης δυο τελείως διαφορετικών περιοχών.
Το μικρομεσαίο αστικό Μοσχάτο στριμωγμένο στην ακτή του Φαληρικού Όρμου και οριοθετημένο από τον Ιλισό, τον Κηφισό και τις γραμμές του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου γνώρισε μια μεγάλη real estate ανάπτυξη με μεγάλη οικοδομική δραστηριότητα μέχρι το 2008.
Την ίδια περίοδο η εργατούπολη του Ταύρου στριμωγμένη στα όρια του Δήμου της Αθήνας χρησιμοποιήθηκε ως η πίσω αυλή της πρωτεύουσας με όποιες οχλούσες χρήσεις περίσσευαν από μια ανάπτυξη φούσκα όπως αποδείχτηκε.
Κι ανάμεσα στις δυο κατοικημένες περιοχές μια μεγάλη βιομηχανική περιοχή κενή από  την αποβιομηχάνιση της δεκαετίας του 1990 να χωρίζει τις δυο περιοχές, αντί να τις ενώνει.

Ο νέος δήμος Μοσχάτου – Ταύρου δεν είναι απλά η συνένωση δυο δήμων. Είναι το διοικητικό κέντρο μιας περιοχής, που ενώνει τους δυο μεγαλύτερους πόλους της χώρας. Ενώνει το διοικητικό κέντρο,  την πρωτεύουσα με το δεύτερο μεγάλο λιμάνι της Μεσογείου, τον Πειραιά, με την μεγάλη ανάπτυξη του εμπορίου, της βιομηχανίας, των μεταπρατικών δραστηριοτήτων, των μεταφορών.

Οι προκλήσεις για κοινωνική σύγκληση και συνοχή για αναπτυξιακή πορεία ήταν και είναι επίμονες και οι προοπτικές είναι εμφανείς.

Το ότι όμως ακόμα και σήμερα – μετά από εννέα χρόνια -γίνεται η ίδια συζήτηση για το πόσο κακή ήταν η συνένωση και το πόσο στοίχισε στις δυο περιοχές, είναι ένδειξη αποτυχίας της διοίκησης Ευθυμίου.
Η καθεστωτική  νοοτροπία της διοίκησης Ευθυμίου –το κύριο πρόβλημα στο δήμο – δεν συζήτησε καν την οργάνωση της διοίκησης του δήμου με βάση τη νέα πραγματικότητα. Επέλεξε την πολιτική της συντήρησης των όσων κληρονόμησε από τους πρώην δήμους Μοσχάτου και Ταύρου.
Έτσι δημιουργήθηκε το συναίσθημα της εγκατάλειψης, κυρίως, στην μικρότερη ως προς τον πληθυσμό περιοχή, στον Ταύρο.

Στο Μοσχάτο οι όποιες προσπάθειες εξωραϊσμού επικεντρώθηκαν στο πολεοδομικό κέντρο, δηλαδή στην πλατεία  Μεταμόρφωσης και σε ένα τμήμα της λεωφόρου Μακρυγιάννη, αφήνοντας τα υπόλοιπα θέματα στον αυτόματο πιλότο της αδράνειας.

Ούτε ένα σχέδιο, κάποιες σκόρπιες έστω σκέψεις για ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου για ανάπτυξη. Η αδράνεια, η έλλειψη σχεδίου ανάπτυξης  και η καθεστωτική νοοτροπία της διοίκησης Ευθυμίου και των άλλων «επιγόνων» επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητα των πολιτών.

Ο πολεοδομικός σχεδιασμός μένει ημιτελής και οι κάτοικοι στα Περιβόλια Ταύρου δεν μπορούν να ασκήσουν τα εμπράγματα δικαιώματα στις περιουσίες τους.  Οι οχλούσες χρήσεις γης, μεταφορές , σκραμπ κάνουν δύσκολη την ζωή των κατοίκων και οι διοικητικές ενέργειες της πλειοψηφίας, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, αλλά απαξιώνουν και τον δήμο ως θεσμό.  Πχ. Έβαλαν πινακίδα απαγόρευσης κυκλοφορίας οχημάτων πάνω από δυο τόνους στην αρχή της οδού Ήρας, όταν μερικές δεκάδες μέτρα πιο μέσα στον δρόμο υπάρχουν δυο μεταφορικές εταιρείες, που εξακολουθούν να δουλεύουν κανονικά παραβιάζοντας την πινακίδα.

Η διαχείριση των απορριμμάτων είναι του προηγούμενου αιώνα. «Μαζεύω τα σκουπίδια και τα πετώ στην αυλή του γείτονα».  Η ανακύκλωση είναι μόνο 15 κιλά ανά κάτοικο, δηλαδή περίπου στο 4% των συλλεγομένων ποσοτήτων. Το Τοπικό σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων, που θα εκσυγχρονίσει τον δήμο, θα δημιουργήσει εισόδημα και θέσεις εργασίας μένει φυλαγμένο  στο συρτάρι Η καθαριότητα των δημόσιων χώρων πίσω από την βιτρίνα δεν είναι και η καλύτερη.

Οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες και εφαρμογές, που θα διευκολύνουν τους πολίτες και τους επιχειρηματίες στις συναλλαγές τους με τον δήμο είναι ανύπαρκτες.

Τα πεζοδρόμια είναι σε κακή κατάσταση, αν εξαιρέσεις την πλ. Μεταμόρφωσης και την λεωφόρο Μακρυγιάννη, αλλά και εκεί που είναι σε καλύτερη κατάσταση είναι τις περισσότερες φορές κατειλημμένα δυσκολεύοντας την πρόσβαση.

Ο φωτισμός των δημόσιων χώρων τα βράδια είναι ελλιπής.

Η οργάνωση της προστασίας των ζώων συντροφιάς δεσποζόμενων και αδέσποτων είναι σύμφωνα με τον νόμο ευθύνη του δήμου. Η υπηρεσίες του Δήμου δεν ανταποκρίνονται σε αυτή την ευθύνη.

Το κεντρικό δίλημμα σε αυτή την χρονική συγκυρία είναι αν ο δήμος μας, λόγω της θέσης του ανάμεσα στην πρωτεύουσα της χώρας και το μεγαλύτερο λιμάνι  της χώρας θα οδηγηθεί σε αναπτυξιακή τροχιά για τους κατοίκους του ή θα γίνει η «πίσω αυλή» της Αθήνας και του Πειραιά.

Στο δίλημμα αυτό οι «Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή» απαντάμε με σχέδιο, που μπορούμε να διεκδικήσουμε και πραγματοποιήσουμε.

Ερ. Μέσα από ποιες πρωτοβουλίες / πολιτικές μπορούν να έρθουν εγγύτερα οι δύο κοινότητες; Μπορεί να υπάρξει ένα κοινό αναπτυξιακό σχέδιο για Μοσχάτο και Ταύρο;

Το 2010 με τον Καλλικράτη ενώθηκαν δυο ανόμοιες περιοχές. Το μεσοαστικό Μοσχάτο στριμωγμένο στα όρια με τον Πειραιά και την παραλία και η εργατούπολη του Ταύρου στριμωγμένη στα όρια με την Αθήνα. Ανάμεσά τους μια πρώην βιομηχανική περιοχή άδεια σήμερα (από το τέλος της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές του 1990) εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης και της αποβιομηχάνισης της χώρας να χωρίζει τις κατοικημένες περιοχές των δυο πρώην δήμων, που δεν είχαν αναπτύξει έως το 2010 καμιά σχέση μεταξύ τους.

Η ένωση όμως το 2010 δημιούργησε ένα νέο δεδομένο, που δυστυχώς η καθεστωτική νοοτροπία της διοίκησης Ευθυμίου και η αδράνεια που χαρακτηρίζει την πολιτική της από το 2010, δεν κατάλαβε και επομένως δεν εκμεταλλεύτηκε.

Το νέο είναι ότι δημιουργήθηκε ένας δήμος – ο Δήμος Μοσχάτου – Ταύρου – , που ενώνει τους δυο μεγαλύτερους πόλους της χώρας. Την πρωτεύουσα Αθήνα, το μεγαλύτερο διοικητικό κέντρο της χώρας και το λιμάνι του Πειραιά, το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου, κέντρο του εμπορίου της βιομηχανίας, της μεταπρατικής δραστηριότητας, των μεταφορών.

Αυτή η θέση αποτελεί τη μεγάλη πρόκληση ανάπτυξης για το σύνολο του δήμου μας. Η επιστροφή στο παρελθόν των δυο μικρών δήμων στα δυο άκρα της περιοχής, απλά θα βοηθήσει τα οικονομικά συμφέροντα να σχεδιάσουν αυτή την περιοχή σε βάρος του περιβάλλοντος, της κοινωνικής σύγκλησης υπέρ των λίγων κι όχι των πολλών. Γιατί το κενό κάποιος θα σχεδιάσει να το συμπληρώσει. Θα είναι η κοινωνία του Ταύρου και του Μοσχάτου με την συλλογική της εκπροσώπηση, τον Δήμο, ή θα είναι τα οικονομικά συμφέροντα, που θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την προνομιακή θέση του δήμου;

Το αναπτυξιακό σχέδιο της περιοχής που εμείς σχεδιάσαμε, στηρίζεται σε τρεις μεγάλους άξονες.

Πρώτος άξονας η περιοχή της οδού Πειραιώς. Είναι ο άξονας, που πάντα ένωνε την Αθήνα με τον Πειραιά από την αρχαιότητα – Μακρά Τείχη – μέχρι σήμερα. Στα νεώτερα χρόνια  άρχισε να κατασκευάζεται επί Όθωνα, όταν η Αθήνα έγινε η πρωτεύουσα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Η προνομιακή της θέση ήδη έχει γίνει πόλος έλξης Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, όπως, η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, το Χαροκόπειο στην περιοχή της Πειραιώς εντός του Ταύρου, η Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Υπάρχουν και σημαντικές πολιτιστικές υποδομές, όπως το Φεστιβάλ Αθηνών, Σχολές Ιδιωτικής Εκπαίδευσης (Κολέγια), Ιδρύματα όπως το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ο Ελληνικός Κόσμος, το Ιστορικό Αρχείο της Τράπεζας Πειραιώς. Όλα αυτά πρέπει με πρωτοβουλίες της διοίκησης του δήμου να ενταχθούν σε ένα σχέδιο ανάπτυξης της περιοχής. Στην περιοχή της οδού Πειραιώς βρίσκεται το μεγαλύτερο δημόσιο επιχειρηματικό πάρκο της χώρας, η Λαχαναγορά, στα όρια με τον Δήμο Αγ. Ιωάννη Ρέντη- Νίκαιας και σημαντική σχολάζουσα πρώην βιομηχανική δόμηση. Η διατήρηση της ιστορικής αρχιτεκτονικής μνήμης και η εκμετάλλευση αυτής της δόμησης για δημιουργία και εγκατάσταση νέων επιχειρήσεων καινοτομίας  και κοινωνικής οικονομίας θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη του εισοδήματος στην περιοχή του Ταύρου και Μοσχάτου και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, που έχουν μεγάλη ανάγκη οι οικογένειες του δήμου μας. Στην σχολάζουσα δημόσια περιουσία περιλαμβάνεται και το κτήριο των πρώην αποθηκών ΕΟΜΜΕΧ, που από το 2013 είναι προς πώληση από το ΤΑΪΠΕΔ. Η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του και η στέγαση σε αυτό επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας και καινοτομίας θα έχει πολλαπλάσια οφέλη για την περιοχή. Δυστυχώς η παρέμβαση που γίνεται μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος των Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων (ΟΧΕ), όπου συμμετέχει ο Δήμος μας μαζί με τον Δήμο της Αθήνας και της Ν. Σμύρνης, είναι πολύ περιορισμένη, ως προς τις δημοσίου χαρακτήρα επενδύσεις και αφορά μόνο μια σημειακή παρέμβαση στην περιοχή Σφαγείων.  Ο σχεδιασμός των δημόσιων χώρων της οδού Πειραιώς και οι χρήσεις γης  στην παραπάνω κατεύθυνση πρέπει να διεκδικηθούν από μια δημοτική αρχή, που έχει όραμα, έχει σχέδιο και ξέρει πώς να το κάνει πράξη, δηλ. από εμάς τους «Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή».

Ο δεύτερος άξονας είναι της παραλίας. «Οι δεσμώτες του Φαλήρου», που ανακαλύφθηκαν μόλις το 2016, το Κέντρο Πολιτισμού «Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», το πάρκο Φαλήρου που δημιουργείται από την Περιφέρεια Αττικής στην παραλία των Τζιτζιφιών και του Μοσχάτου και ο δημόσιος χαρακτήρας του περιβάλλοντα χώρου του ΣΕΦ που διεκδικήθηκε και κερδήθηκε από το ΤΑΪΠΕΔ δημιουργούν ένα υπερτοπικό πόλο επισκεψιμότητας.  Ζητούμενο του όποιου τοπικού σχεδιασμού είναι τα οφέλη από αυτή την ανάπτυξη να διαχυθούν στις γειτονιές του Μοσχάτου αλλά και του Ταύρου καθώς,

Ο τρίτος άξονας πρέπει να είναι ο άξονας που θα συνδέει την περιοχή της Οδού Πειραιώς με τον Φαληρικό, την Παραλία. Ένας άξονας που θα ξεκινά από τον σταθμό του Προαστιακού του Ταύρου (με ταυτόχρονη διεκδίκηση της υπογειοποίησης των γραμμών μέσα στις κατοικημένες περιοχές), θα περνά από το δημοτικό γήπεδο του Φωστήρα, που έτσι θα είναι πιο εύκολο να βρεθεί πρόγραμμα χρηματοδότησης για την ανακατασκευή και τον εκσυγχρονισμό του, θα συνεχίζεται μέσω της οδού Θέμιδος, και θα ανασκευαστεί, μέσω ενός μεγάλου προγράμματος απαλλοτριώσεων, αναπλάσεων, νέου σχεδιασμού χρήσεων γης (το πιο δύσκολο μέρος προς υλοποίηση του σχεδίου). Θα φτάνει στην Λαχαναγορά, στον Σταθμό του Ηλεκτρικού στο Μοσχάτο και μέσω της λεωφόρου Μακρυγιάννη θα φτάνει στο Πάρκο της  παραλίας. Ο παραπάνω σχεδιασμός θέτει δυο προϋποθέσεις. Ο Άξονας να σχεδιαστεί με βάση τις αρχές της Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας και η λεωφόρος Μακρυγιάννη να μετατραπεί σε «Open Mall». Και για τα δυο προγράμματα υπάρχουν χρηματοδοτήσεις.

Κοινό αναπτυξιακό σχέδιο είναι δυνατό. Όραμα και σχέδιο χρειάζεται. Να ξεφύγουμε από τη συντήρηση και την αδράνεια.

Ερ. Πιστεύετε ότι οι υπηρεσίες του Δήμου (καθαριότητα, τεχνικές υπηρεσίες κ.α.) πρέπει να καλύπτονται αποκλειστικά από προσωπικό που προσλαμβάνει ο Δήμος ή θα μπορούσαν να καλύπτονται (και) από ιδιωτικές εταιρίες;

Οι υπηρεσίες του Δήμου πρέπει να έχουν αυστηρά δημόσιο χαρακτήρα. Δεν το λέμε από ιδεολογική αγκύλωση. Είναι συζητήσεις και ερωτήματα, που τέθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες και σε άλλες χώρες.  Ήδη στη Ευρώπη υπάρχει η τάση, με υπαρκτά λαμπρά παραδείγματα, επαναδημοτικοποίησης των υπηρεσιών και των υποδομών. Η τάση ιδιωτικοποίησης της δεκαετίας του 1990 των δημοτικών υπηρεσιών οδήγησε σε σαλαμοποίηση  του όποιου σχεδιασμού και απώλεια των στόχων για οικολογικό σχεδιασμό και κοινωνική σύγκληση.  Δημόσια κοινά αγαθά έγιναν ακριβές υπηρεσίες με την ιδιωτικοποίηση και κοινωνικές ομάδες αποκλείστηκαν από την πρόσβαση σε αυτά. Η υπηρεσίες ως προς τον σχεδιασμό και υλοποίησή τους πρέπει να είναι δημόσιες. Ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα στις δημοτικές υπηρεσίες πρέπει να είναι απολύτως συμπληρωματικός στα πλαίσια του δημόσιου σχεδιασμού και υλοποίησης.

Ερ. Πώς αποτιμάτε τη μέχρι τώρα πορεία και υλοποίηση των έργων στην παραλιακή ζώνη του Μοσχάτου; Ανταποκρίνονται και σε ποιο βαθμό στις προσδοκίες σας; Τι πιστεύετε ότι πρέπει να διεκδικηθεί στο μέλλον; Είστε υπέρ ή κατά της ενδεχόμενης εμπορικής χρήσης;

Το ότι το έργο με χρηματοδότηση της Περιφέρειας Αττικής εκτελείται τώρα ως δημόσια επένδυση δεν ήταν στο παρελθόν τόσο αυτονόητο. Χρειάστηκαν αγώνες πολλών χρόνων των ενεργών πολιτών και των κινήσεών τους. Σας παραθέτω μια προδημοσίευση από το βιβλίο, που έγραψα με τίτλο «Ιστορία μου, Παραλία μου…» και που σε λίγες μέρες κυκλοφορεί.

«Έπειτα από δεκαετίες καταστροφικών επιλογών των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και αδράνειας των προηγούμενων περιφερειακών αρχών, η παραλία Μοσχάτου γίνεται δημόσιο πάρκο. Μια μεγάλη νίκη για το Μοσχάτο.

Με τη δέσμευση του ποσού των 90 εκατομμυρίων ευρώ στον προϋπολογισμό της Περιφέρειας Αττικής ξεκινά η δεύτερη φάση των έργων στον Φαληρικό Όρμο για τη δημιουργία οικολογικού πάρκου στα διακόσια σαράντα στρέμματα στην παραλία Μοσχάτου. Ένα πάρκο στην κατεύθυνση της αποκατάστασης του υγροτοπικού οικοσυστήματος του Δέλτα των Ιλισού και Κηφισού, που οι άφρονες πολιτικές των προηγούμενων δεκαετιών κατέστρεψαν.

Υπενθυμίζουμε ότι η εγκαταλελειμμένη παραλία στο Μοσχάτο επί σαράντα και χρόνια, μαζί με την παραλία στην Καλλιθέα, με νόμο παραχωρήθηκαν στην Περιφέρεια Αττικής (Δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση) για σαράντα χρόνια, όπως γνωμοδοτούσε ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος κ. Δεκλερής και διεκδικούσαν οι ενεργοί πολίτες, με την αίρεση η Περιφέρεια να εκτελέσει το έργο.

Ήδη με την πρώτη φάση των βαριών έργων υποδομής, που με γρήγορους ρυθμούς εκτελείται, δημιουργείται ένα γραμμικό πάρκο, το αντιπλημμυρικό κανάλι μήκους 1.200 μέτρων και 40 πλάτους στη θέση της υπερυψωμένης λεωφόρου, που γκρεμίζεται και μεταφέρεται περίπου 80 μέτρα προς Νότο, προς θάλασσα ταπεινωμένη στο +1 μέτρο από την επιφάνεια της θάλασσας, από τα +4 μέτρα που είναι σήμερα. Για τις ανάγκες διάβασης προς την παραλία γίνεται ένας λόφος ύψους στο μέγιστο σημείο 9 μέτρων, μήκους 300 μέτρων και πλάτους περίπου 50 μέτρων πάνω από τον νέο δρόμο, για να υπάρχει πρόσβαση των πολιτών στο πάρκο. Ο λόφος θα είναι φυτεμένος, ώστε το πάρκο της παραλίας και το αντιπλημμυρικό κανάλι, που θα φυτευτεί και διαμορφωθεί σε κοιλάδα, να είναι σε συνέχεια. Ο υπόλοιπος δρόμος των χιλίων μέτρων παραμένει ακάλυπτος. Το καλύτερο -γιατί φυσικά ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο- θα ήταν να μην υπήρχε καθόλου ο δρόμος ταχείας κυκλοφορίας, αλλά οι πολεοδομικές επιλογές έγιναν από τις δεκαετίες 1960 – 1970…

Είναι από τις λίγες περιπτώσεις που οι προκηρύξεις των κινημάτων βρίσκουν εφαρμογή χάρη στην Περιφέρεια Αττικής και την παράταξη της πλειοψηφίας της Ρένας Δούρου. Έπειτα από δεκαετίες καταστροφικών επιλογών των Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ (π.χ. σχέδιο μεταολυμπιακής αξιοποίησης, γήπεδο με εμπορικές χρήσεις, μεγάλο λιμάνι κρουαζιέρας… μέσω εταιρειών ειδικού σκοπού, Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε., Παράκτιο Μέτωπο Α.Ε., που παρέπεμπαν σε ιδιωτικοποίηση) και αδράνειας των προηγούμενων περιφερειακών αρχών, η παραλία Μοσχάτου γίνεται δημόσιο πάρκο. Μια μεγάλη νίκη για το Μοσχάτο.»

Οι όποιες εμπορικές χρήσεις για εξυπηρέτηση των επισκεπτών μπορούν να στεγαστούν στο κτήριο που βρίσκεται γύρω από το γήπεδο του βόλεϊ. Δεν χωρά και άλλη δόμηση στο Πάρκο της παραλίας.

Επειδή το έργο κατασκευής του Πάρκου δεν έχει ολοκληρωθεί κρίσιμο σημείο είναι οι συσχετισμοί,  που θα δημιουργηθούν μετά τις εκλογές του Μαΐου.

Ερ. Είστε ικανοποιημένος/ ικανοποιημένη από την κατάσταση των Ελεύθερων Χώρων και των πεζοδρομίων στην πόλη μας; Τι ενέργειες θεωρείτε ότι πρέπει να γίνουν ώστε να είναι επαρκώς προσβάσιμοι ιδιαίτερα σε ΑμεΑ;

Αν και ο Δήμος μας είναι επίπεδος, χωρίς μεγάλες ανηφοριές και κατηφοριές η προσβασιμότητα στους ελεύθερους και κοινόχρηστους χώρους δεν είναι και τόσο αυτονόητη. Όχι μόνο στα άτομα με ειδικές ανάγκες, αλλά και σε όλους τους κατοίκους. Η αρμόδια επιτροπή στα πλαίσια του Δημοτικού Συμβουλίου από το 2014 συνεδρίασε μόνο μια φορά για να συζητήσει τις αρμοδιότητές της. Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη.

Η επιβολή, μέσω διοικητικών ελέγχων, του σεβασμού των δικαιωμάτων όλων για κοινή χρήση από όλους τους πολίτες των ελεύθερων και κοινόχρηστων χώρων είναι ευθύνη και υποχρέωση της διοίκησης του δήμου.

Η προσβασιμότητα στις σύγχρονες πόλεις είναι το μεγάλο ζητούμενο. Ήδη σε πολλές πόλεις  της χώρας τρέχουν μελέτες Βιώσιμης  Αστικής Κινητικότητας προς υλοποίηση, που προτάσσουν την κίνηση των πεζών, το πράσινο έναντι της κίνησης των αυτοκινήτων. Ο δήμος μας έχει αργήσει πολύ να αιτηθεί χρηματοδότηση από τα ευρωπαϊκά προγράμματα για να προχωρήσει σε οργάνωση της πόλης με βάση την Βιώσιμη Αστική Κινητικότητα.

Ερ. Πως κρίνετε τη λειτουργία των κοινωνικών υπηρεσιών του Δήμου μας (ΚΑΠΗ, βρεφονηπιακοί σταθμοί κλπ); Τι βελτιώσεις πιστεύετε ότι χρειάζονται;

Ως προς την λειτουργία της κοινωνικής υπηρεσίας του Δήμου μας θεωρούμε ότι λειτουργεί ικανοποιητικά στα πλαίσια των εντολών, που παίρνει από την διοίκηση.  Συντηρεί και λειτουργεί ικανοποιητικά τα ΚΑΠΗ και τους βρεφονηπιακούς σταθμούς και τις άλλες δομές – κοινωνικό παντοπωλείο – στα πλαίσια μιας καθημερινής λειτουργίας.

Αυτό όμως δεν αρκεί σε ένα σύγχρονο δήμο. Η κοινωνική πολιτική, πλέον, θα πρέπει:

  • Να αντιμετωπίζει φαινόμενα αποκλεισμού που δημιουργεί το μοντέλο νεοφιλελεύθερης οργάνωσης της οικονομίας.
  • Να αντιμετωπίζει το πρόβλημα κατοικίας με προγράμματα κοινωνικής κατοικίας για κάποιους πολίτες. Το δικαίωμα στην κατοικία είναι δικαίωμα όλων των πολιτών.
  • Να αντιμετωπίζει προβλήματα ενεργειακής φτώχειας.
  • Να αντιμετωπίσει προβλήματα αντιμετώπισης αποκλεισμού από το αγαθό της παιδείας κάποιων κατοίκων στην περιοχή μας (π.χ. μετανάστες, Ρομά ).

 

Ερ. Θα ήσασταν σύμφωνος/ σύμφωνη στη διάθεση κάποιας κτιριακής μονάδας για τη φιλοξενία οικογενειών μεταναστών – προσφύγων ή για τη στέγαση πολιτισμικών μειονοτήτων; Σε ποιες δράσεις πιστεύετε ότι θα έπρεπε να προβεί ο δήμος για την ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας σε αντίστοιχα ζητήματα;

Ήμασταν σύμφωνοι ως δημοτική κίνηση «Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή» και όχι μόνο θα είμαστε. Οι πράξεις δείχνουν και τα πιστεύω του καθένα μας. Ως δημοτική Κίνηση πριν από ενάμιση χρόνο, στα τέλη του 2017, είχαμε επισκεφτεί τον ξενώνα στο μονογονεϊκών οικογενειών μεταναστών στο Μοσχάτο.

Δεν έχω εικόνα τι θα απαντήσουν οι άλλες παρατάξεις. Αλλά τουλάχιστον η παράταξη Ευθυμίου θα πρέπει να απαντήσει, γιατί εναντιώθηκε με την συμμετοχή της στις ενέργειες να μην πάνε στο σχολείο της γειτονιάς τους τα παιδιά του ξενώνα των μονογονεϊκών οικογενειών. Το ίδιο ισχύει και για την παράταξη Μπούτση, που βέβαια δεν υπήρχε τότε, αλλά πρόσωπα που τώρα εμφανίζονται να συμμετέχουν στον συνδυασμό του, τότε εναντιωθήκανε στο να πάνε στο κοντινό τους σχολείο τα παιδιά πρόσφυγες και μετανάστες.

Στην περιοχή μας λόγω της προνομιακής της θέση σε σχέση με την πρωτεύουσα και των άλλων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, που έχει, όχι μόνο τώρα με την προσφυγική κρίση, αλλά από το παρελθόν, έχουν εγκατασταθεί σημαντικές κοινότητες μεταναστών, που τώρα πια έχουν περάσει στην δεύτερη γενιά. Η διευκόλυνση από την διοίκηση του δήμου των ιδιαίτερων θρησκευτικών τους τελετών και των παραδοσιακών τους γιορτών σε χώρους παραχωρημένους από τον δήμο δεν θα βοηθήσουν μόνο στην κοινωνική σύγκληση, αλλά θα αποτελέσουν και στοιχείο ανάπτυξης της περιοχής. Για να γίνω συγκεκριμένος, ένα παράδειγμα με την κοινότητα των Ινδών στον Ταύρο. Όχι μόνο η διευκόλυνση, αλλά και η συμμετοχή της εκάστοτε δημοτικής αρχής στις θρησκευτικές τελετές και η δημιουργία ενός μικρού πολιτιστικού κέντρου ινδικού πολιτισμού θα είναι στοιχεία κοινωνικής σύγκλησης και ανάπτυξης.

Ερ. Πως αποτιμάτε τη μέχρι τώρα δράση κινήσεων / πρωτοβουλιών πολιτών στο δήμο μας, όπως η «Μεσοποταμία» και η «Πρωτοβουλία Κατοίκων Ταύρου»; Με ποιους τρόπους και σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι πρέπει να συνεργάζονται με τον δήμο;

Μπαίνοντας στο τέλος του εικοστού αιώνα ο δυτικός κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει ότι η λειτουργία της δημοκρατίας δια αντιπροσώπων παρουσιάζει προβλήματα. Η γραφειοκρατική λειτουργία των θεσμών, η στενή σύζευξή τους με τα οικονομικά συμφέροντα, ο αποκλεισμός τμημάτων της κοινωνίας οδήγησαν στην δημιουργία ενός πολύμορφου και πολύχρωμου δικτύου κοινωνικών κινημάτων, διεκδίκησης κοινωνικών δικαιωμάτων με αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά.

Σε τοπικό επίπεδο είναι εφικτό και επιθυμητό από εμάς το «χακάρισμα»  της τοπικής εξουσίας» από τις κινήσεις πολιτών και η διεκδίκηση μερίδιου στην οργάνωση των διεκδικήσεων της κοινωνίας.

Στον δήμο μας έχουμε το παλαιότερο κίνημα πόλης της χώρας την «Μεσοποταμία». Οι αναζητήσεις και οι δράσεις της καθόρισαν σε κάποιο βαθμό και καθορίζουν την πολιτική συζήτηση στον δήμο, ενώ παράλληλα δείχνουν και το υπόδειγμα της κοινωνίας της αλληλεγγύης, που είναι ο στόχος, το όραμα.

Νεώτερο είναι το κίνημα της «Πρωτοβουλίας κατοίκων» στον Ταύρο με αξιόλογη δράση στην τοπική κοινωνία σε θέματα αλληλεγγύης.

Η όποια συνεργασία με τα συλλογικά όργανα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, τον δήμο, πρέπει να γίνει με σεβασμό στην αυτονομία τους.

Ερ. Συμφωνείτε με το σύστημα της απλής αναλογικής που καθιερώνεται από φέτος ή πιστεύετε ότι θα δημιουργήσει προβλήματα; Θεωρείτε ότι ο καινούριος νόμος για την Τ.Α. ενισχύει επί της ουσίας τις δυνατότητες λαϊκής συμμετοχής και παρέμβασης μέσω της λειτουργίας των τοπικών συμβουλίων;

Η απλή αναλογική είναι η «βόμβα», που θα ταράξει την γραφειοτικοποίηση, την αδράνεια και τα πελατειακά συστήματα  στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Φαινόμενα που τα ζούμε έντονα στον δήμο μας μετά από εννιά χρόνια διοίκησης Ευθυμίου. Τα όποια προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν θα οφείλονται στο ότι δεν έχει αναπτυχθεί κουλτούρα διαλόγου στον δήμο μας, ιδιαίτερα με την καθεστωτική νοοτροπία της διοίκησης της δημοτικής πλειοψηφίας. Αλλά οι ανάγκες πείθουν και τους θεούς. Η απλή αναλογική θα μας οδηγήσει υποχρεωτικά τουλάχιστον σε διάλογο για σύνθεση και μίνιμουμ πρόγραμμα.

Για τις Κοινότητες:

Ως ριζοσπαστική δημοτική κίνηση «Πολίτες σε Δράση για την Ανατροπή» ανακοινώσαμε στις 31Ιανουαρίου 2019 στην εκδήλωση στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης το πρόγραμμά μας για τις κοινότητες. Στην εκδήλωση εκείνη θέσαμε επτά σοβαρά διακυβεύματα, που θέτουν οι θεσμικές αλλαγές του νέου νόμου «Κλεισθένης» για τις ερχόμενες εκλογές:
1.Να λειτουργήσουν τα Κοινοτικά Συμβούλια με δικό τους προϋπολογισμό και τεχνικό πρόγραμμα.
2. Να μεταφερθούν ουσιαστικές αρμοδιότητες από το Δημοτικό Συμβούλιο στα Κοινοτικά.
3. Νέα οργάνωση του δήμου στην νέα κατάσταση που δημιουργείται, ώστε να είναι αποτελεσματικός.
4. Μόνιμες και σταθερές σχέσεις πλήρους απασχόλησης για τους εργαζόμενους στον Δήμο.
5. Συμμετοχή των πολιτών, συνελεύσεις, συμμετοχικός προϋπολογισμός.
6. Αναπτυξιακό πρόγραμμα του Δήμου με στόχους την κοινωνική σύγκληση των δυο κοινοτήτων και την κοινωνική συνοχή.
7. Ανάπτυξη από την κοινωνία και τα συλλογικά της όργανα για όλους και όχι από το χρηματομεσιτικό κεφάλαιο σε βάρος της κοινωνικής συνοχής.

Στην ίδια εκδήλωση είχαμε τονίσει:

«Για μας είναι σημαντικό να μπορεί η οποιαδήποτε συλλογικότητα να πάρει μέρος χωρίς την προϋπόθεση να συμμετέχει και στις εκλογές για τα κεντρικά όργανα διοίκησης του δήμου. Με τον τρόπο αυτό η κάθε επιτροπή κατοίκων, η κάθε κίνηση πολιτών, το κάθε κίνημα πόλης θα έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει και έτσι συσσωρευμένη πολύτιμη συλλογική γνώση και εμπειρία δεν θα πηγαίνει χαμένη. Ως δημοτική κίνηση σε επίπεδο εκλογικής διαδικασίας έχουμε αποφασίσει να συμβάλουμε στην αυτονομία των κοινοτήτων». (31-1-2019)

Ερ. Πιστεύετε ότι είναι απαραίτητο οι δημοτικές κινήσεις να έχουν σαφές ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό ή πρέπει να διαμορφώνουν το πρόγραμμά τους αποκλειστικά μέσα από τη συμμετοχή και τη συμβολή ατόμων διαφορετικών πολιτικών προελεύσεων;

Πιστεύουμε σε δημοτικές κινήσεις που έχουν συγκεκριμένο πρόγραμμα με στόχο την κοινωνική σύγκληση και την δίκαιη ανάπτυξη για τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Οι διαφορετικές πολιτικές τοποθετήσεις – επιθυμητές- δεν μπορεί να είναι πέρα από ένα πρόγραμμα με στόχους, διαφορετικά έχουμε δημοτικές παρατάξεις συνονθύλευμα.

Το όποιο πρόγραμμα δεν μπορεί να είναι μια σειρά από επιμέρους έργα, έτσι στην τύχη χωρίς να έχουν σχέση μεταξύ τους και προοπτική.

Το πρόγραμμα θα πρέπει να είναι μια σειρά από έργα ενταγμένα σε ένα οδικό χάρτη, που θα οδηγεί σε οργάνωση του παραγωγικού μοντέλου της περιοχής σε όφελος των πολλών χωρίς αποκλεισμούς.

Ερ. Πως θα αντιδρούσατε εάν στον δήμο μας υπήρχε υποψήφιος συνδυασμός που θα επιχειρούσε να εκφράσει πολιτικά τον χώρο της ακροδεξιάς; Με ποιο τρόπο μπορεί η δημοτική αρχή και το δημοτικό συμβούλιο να αντιδρά και να αποτρέπει τη δράση ακροδεξιών ομάδων;

Είμαστε ως δημοτική κίνηση από την ιδρυτική μας διακήρυξη ενάντια στην ακροδεξιά, στον φασισμό, στον ρατσισμό, στον φόβο του διαφορετικού.  Δεν έχουμε και δεν θέλουμε να έχουμε καμιά σχέση με ανθρώπους που εκπροσωπούν τέτοιες πολιτικές ή ακόμα – ακόμα και με άτομα που εκφωνούν τέτοιες πολιτικές.

Επειδή όμως στα λόγια όλοι τα ίδια μπορεί να λέμε, να κάνω ένα ερώτημα προς τους συνδυασμούς Ευθυμίου και Μπούτση. Πώς γίνεται να είσαι ενάντια στην ακροδεξιά και στον συνδυασμό σου να έχεις άτομα, που με δημόσιες δηλώσεις τους στο διαδίκτυο έχουν εκφραστεί με τον προσβλητικό για την ανθρώπινη ύπαρξη όρο «λαθρομετανάστες»;

Ένας τρόπος να αντιδράσουμε στην ακροδεξιά είναι μα μην υιοθετούμε την αντζέντα της. Δυστυχώς για την περιοχή μας η απερχόμενη δημοτική αρχή σε κάποιες περιπτώσεις έκανε το αντίθετο και υιοθέτησε την ακροδεξιά πολιτική. (Στο θέμα της φοίτησης των προσφυγόπουλων στο σχολείο της γειτονιάς, στο θέμα με τους Ρομά στον Ταύρο).