ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ

Ενώ η χώρα μαστίζεται από εξεγέρσεις, επεισόδια και βανδαλισμούς, ένα αλκοολικός συγγραφέας δέχεται μια νύχτα την επίσκεψη μιας παλιάς γνωστής του, η οποία του προτείνει την πιο απλή μα και περίεργη λύση σε όλα τα προβλήματα του κόσμου.

ΤΟ ΛΑΘΟΣ (2010), 11' του Χάρη Σταθόπουλου

Ένας βενζινοπώλης είχε ένα μικρό αυτοκινητικό ατύχημα και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο. Όμως λόγω ενός ιατρικού λάθους ο γιατρός του ανακοινώνει ότι του έγιναν περαιτέρω εξετάσεις. Πώς θα αντιμετωπίσει η γυναίκα του τη νέα πραγματικότητα;

ΠΥΡΑΜΙΔΑ (2006), 15' του Δημήτρη Παπαθανάση

Μια συνηθισμένη μέρα μιας ελληνικής οικογένειας καταλήγει σε τραγωδία

RF (2010), 19’ του Σταύρου Λιόκαλου

Οι άνθρωποι δε ζουν με ένα σωστό ή λάθος τρόπο αλλά με ένα τρόπο που τους διαφεύγει. .

Ο ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ (2009), 15’ του Βασίλη Καλαμάκη (15’)

Μια ηλικιωμένη και απομονωμένη γυναίκα δέχεται έναν αναπάντεχο επισκέπτη κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας. Μετά από πολλά χρόνια απομόνωσης, ανοίγει την πόρτα της στον άγνωστο. Τελικά η γυναίκα ανακαλύπτει ότι εκτός από την μοναξιά τους, μοιράζονται πολλά ακόμη

Ο ΚΛΕΦΤΗΣ (2005), 15΄ της Ιρίνας Μπόϊκο

Ο Αλέξανδρος είναι γεμάτος χαρά επειδή ήρθε διακοπές στο χωριό της γιαγιάς του και η ξαδέρφη του η Ντίνα δέχεται να κάνει παρέα μαζί του. Είναι πρόθυμος να κάνει πολλά για να φανεί άξιος και μεγάλος στα μάτια της. Είναι όμως τεσσάρων χρονών και δεν ξέρει καν τις έννοιες από κάποιες λέξεις. Έτσι η ιστορία μπορεί να εξελιχθεί απρόβλεπτα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΝΙΑ ΜΕ ΕΝΝΙΑ (2004), 14΄της Ιρίνας Μπόϊκο

Από δω και πέρα ο μικρός Αλέξανδρος θα βλέπει τον μπαμπά του μόνο τις Κυριακές. Σήμερα είναι η πρώτη.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; (2003), 56΄της Ιρίνας Μπόϊκο

«Υπάρχουν λιοντάρια στην Ελλάδα;», είναι μια απορία που εκφράζει ο ήρωας του θεατρικού έργου του Τσέχοφ «Ο γάμος», παίρνοντας μια απάντηση που από τότε έχει γίνει παροιμιώδης στη Ρωσία: «Στην Ελλάδα υπάρχουν τα πάντα!». Οι Ρώσοι στο ντοκιμαντέρ της Μπόικο, που περνούν τα πάνδεινα για να φτιάξουν μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα, τα βρίσκουν τελικά τα λιοντάρια τους. Είναι τα λιοντάρια της Δήλου

CHARISMA X ΙΑΝΝΗΣ ΞΕΝΑΚΗΣ, (2008), 62' της Έφης Ξηρού

Ένα ντοκιμαντέρ για την ζωή και το έργο του συνθέτη Ιάννη Ξενάκη, του αρχιτέκτονα του ήχου, το έργο του οποίου συμφιλιώνει την Τέχνη με την Επιστήμη και κάνει τη μουσική να συμμετέχει ξανά στα γεγονότα του κόσμου. Το ντοκιμαντέρ αναπτύσσεται σε ενότητες μέσα από τις οποίες ανιχνεύεται το πώς τα φυσικά φαινόμενα μεταμορφώνονται σε ηχητικά σύμπαντα και πώς η φιλοσοφική σκέψη του, τα μαθηματικά, η αρχιτεκτονική πράξη και η ιστορικοπολιτική εμπειρία του μετουσιώνονται σε μουσική. Στο πολυδιάστατο έργο του Ξενάκη μάς οδηγούν οι μουσικές συνθέσεις του, στοιχεία από το αρχιτεκτονικό του έργο, συνεντεύξεις του, καθώς και αρχειακό υλικό από την Ορέστεια και τα Πολύτοπα, τις μαζικές τελετουργίες ήχου και φωτός. Η κάμερα καταγράφει μουσικούς που ερμηνεύουν ειδικά για το ντοκιμαντέρ έργα του όπως τα Nomos, Alpha, Charisma, Naama και Keren στους Δελφούς, στο σπίτι του στο Παρίσι και στο Μοναστήρι της La Tourette. Στα ίχνη του Ξενάκη μάς οδηγούν μια σειρά από συνεντεύξεις που έχει δώσει ο συνθέτης.

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΤΕΡΙΑ (2003), 95΄, της Κατερίνας Πατρώνη

Ο Γουίλκι το καμαροτάκι από τις Φιλιππίνες, ο Λευτέρης ο μάγειρας απ’ την Σύρο, ο Δημήτρης ο υποπλοίαρχος απ’ την Ρόδο, ο Μπακσί ο ναύτης απ’ την Ινδία, ο Μανώλης ο καπετάνιος απ’ την Αθήνα, ο Νίκος από τον Πειραιά κάτω στις μηχανές και ο Γιάννης ο ναύτης από το Πέραμα, έχουν μπαρκάρει σε ένα εμπορικό πλοίο που φεύγει από τον Πειραιά για την μακρινή ανατολή. Μαζί τους 18 ακόμα ναυτικοί, Έλληνες και Φιλιππινέζοι.

Η ταινία ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΤΕΡΙΑ παρακολουθεί την ζωή τους εν πλώ επί δυόμιση μήνες, διασχίζοντας θάλασσες, ωκεανούς και πιάνοντας σε πολλά λιμάνια μέχρι την μακρινή Κορέα και πάλι πίσω.

Φωτογραφίες αγαπημένων, τραγούδια μελαγχολικά και καραόκε, μοναχικοί χοροί, βόλτες στα λιμάνια και όνειρα για μια άλλη ζωή, τηλέφωνα στο σπίτι, φουρτούνες και γιορτές, και οι μέρες που τις μετρούν μία μία περνούν μέσα στο καράβι που ο χρόνος μοιάζει παχύρρευστος και θολός. Οι ναυτικοί δεν αφηγούνται τη ζωή τους αλλά την μοιράζονται μαζί μας, άμεσα και απέριττα, στο μοναδικό ελληνικό ντοκυμαντέρ με θέμα την ζωή τους.

ΒΑΣΙΛΙΑΣ (2002), 130΄, του Νίκου Γραμματικού

Σενάριο: Νίκος Παναγιωτόπουλος, Νίκος Γραμματικός. Ηθοποιοί: Βαγγέλης Μουρίκης, Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Μηνάς Χατζησάββας, Γιάννης Ζουγανέλης, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Αννα Βαγενά.

Ο Βαγγέλης είναι ένας 35χρονος άντρας, αποφασισμένος να ξεκόψει από το σκοτεινό παρελθόν του και ν'αλλάξει ζωή. Έτσι, δοκιμάζει να κάνει μια καινούργια αρχή στο κτήμα του πατέρα του, στην Πελοπόννησο. Οι κάτοικοι της περιοχής τον υποδέχονται αρχικά με καχυποψία, που μετατρέπεται γρήγορα σε απροκάλυπτη εχθρότητα. Μόνος του υποστηριχτής είναι ο Αστυνόμος της γειτονικής κωμόπολης. Η απόφαση του Βαγγέλη να ξαναχτίσει την ζωή του και η προσπάθειά του να αντιμετωπίσει το εχθρικό περιβάλλον, εξομαλύνουν την κατάσταση και ο Βαγγέλης μοιάζει να εντάσσεται στην τοπική κοινωνία. Μέχρι την στιγμή που φτάνει η Μαρία, γυναίκα της ζωής του και σύνδεσμος με το παρελθόν, το οποίο κάνει μοιραία την εμφάνιση του. Η ρήξη του ήρωα με το περιβάλλον είναι πλέον αναπόφευκτη...

Σημείωμα του σκηνοθέτη...

Ο "Βασιλιάς" βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία. Ένας 35χρονος άνδρας αποφυλακίζεται, έχοντας εκτίσει την ποινή του για κατοχή και χρήση ναρκωτικών. Είναι αποφασισμένος να ξεφύγει, να αλλάξει ζωή. Από την πρώτη στιγμή, από την επιφυλακτική έως ψυχρή υποδοχή των δικών του ανθρώπων, από τυχαίες συναντήσεις με πολλούς γνωστούς, από το κενό βλέμμα των ναρκομανών που βολοδέρνουν στους δρόμους της πόλης, συνειδητοποιεί ότι η επάνοδος δεν θα είναι εύκολη. Έτσι, παίρνει την απόφαση να φύγει, να ξεκόψει από το παρελθόν. Δοκιμάζει να κάνει μια καινούρια αρχή στο κτήμα του πατέρα του, σε ένα χωριουδάκι της Πελοποννήσου.

Οι κάτοικοι του χωριού τον υποδέχονται αρχικά με καχυποψία. Στο συλλογικό υποσυνείδητο ο "ξένος" συνιστά απειλή. Υπονομεύει τον κοινωνικό ιστό. Και μολονότι δεν είναι πιο "ξένος" από τους λαθρομετανάστες -τους Αλβανούς εργάτες που δουλεύουν στα χωράφια για ένα κομμάτι ψωμί και τις Βουλγάρες που πλημμυρίζουν τα μπαρ και τα σκυλάδικα και έχουν σιωπηρά ενταχθεί στην ανθούσα παραοικονομία της περιοχής-, είναι διαφορετικός. Και ο διαφορετικός είναι δυνητικά επικίνδυνος, γιατί αυτό επιτρέπει στους άλλους να θεωρούν τον εαυτό τους κανονικό και οικείο. Ο φόβος απέναντί του εκφράζεται όχι ως αποτέλεσμα φυλετικού ρατσισμού, αλλά ως συνέπεια ενός κοινωνικού ρατσισμού, που εναντιώνεται σε κάθε απόκλιση. Και η ελληνική επαρχία, σε αντίθεση με το στερεότυπο, είναι ένα συμπίλημα άκρατου καταναλωτισμού, παραδοσιακού συντηρητισμού, φυσικού περιβάλλοντος και γκροτέσκας αρχιτεκτονικής.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό αντιθέσεων, η αρχική καχυποψία των κατοίκων του χωριού γρήγορα μετατρέπεται σε απροκάλυπτη εχθρότητα. Τη στιγμή που ο ήρωάς μας προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της ζωής του, το χωριό, χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα, απαιτεί την εκδίωξή του. Συγκεντρώνονται υπογραφές, επιστρατεύονται πολιτικά μέσα... Και όταν όλα αυτά αποδεικνύονται αναποτελεσματικά, καταφεύγουν στη βία. Συνειδητοποιώντας ότι ο κλοιός στενεύει γύρω του, ο ήρωας της ταινίας αντιδρά σπασμωδικά. Απαντά βίαια στη βία, μαχαιρώνοντας κάποιον από τους διώκτες του.

Θα παραδοθεί μόνος του και θα οδηγηθεί και πάλι στη φυλακή, εκεί από όπου ξεκίνησε. Αυτήν τη φορά η κατηγορία που αντιμετωπίζει είναι βαρύτερη. Οι μαρτυρίες είναι όλες εναντίον του. Ο μόνος άνθρωπος που γνωρίζει την αλήθεια είναι η Βιβή, θαμώνας του καφενείου. Με την παρότρυνση του αστυνόμου καταθέτει υπέρ του ήρωά μας, παρά το γεγονός ότι όλο το χωριό είναι εναντίον της.

Την ίδια στιγμή, εκείνος προσπαθεί να αυτοκτονήσει...

ΘΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (2010), 80΄, των Δημήτρη Παπαθανάση, Χάρη Σταθόπουλου, Δημήτρη Άντζους, Θανάση Τότσικα, Δημήτρη Μπαβέλλα

Ένας βενζινοπώλης, ένας μοναχικός νέος, μια νεαρή κοπέλα, ένα gay ζευγάρι, μια έγκυος κι ένας γιατρός, γνωστοί και άγνωστοι μεταξύ τους, έχουν έναν κοινό γνώριμο, που τους συνδέει με μοιραίο τρόπο. Tο HIV. Αυτοί είναι οι ήρωες των “Θετικών Ιστοριών”. Άνθρωποι απλοί, καθημερινοί, υπεράνω πάσης υποψίας. Άνθρωποι που βρίσκονται γύρω μας, και θα μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς. Πότε με χιούμορ και πότε θίγοντας το AIDS ως κοινωνική μάστιγα, οι “Θετικές Ιστορίες” καταφέρνουν να αφυπνήσουν συνηδείσεις και να σε κάνουν να σκεφτείς. Γιατί κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο.

Οι έξι μικρούς μήκους ταινίες έχουν τους τίτλους "Δωμάτιο μηδέν", "Το λάθος", "Αίθουσα αναμονής", "Αφού με ξέρεις", "Θετικό;" και "SaiD". Πλήθος γνωστών ηθοποιών εμφανίζονται στην συνολικά 70 λεπτών ταινία, όπως οι Σπύρος Παπαδόπουλος, Στράτος Τζώρτζογλου, Μαρία Κεχαγιόγλου, Μελέτης Γεωργιάδης και από τη νέα γενιά η Κατερίνα Μισιχρόνη, που την γνωρίσαμε μέσα από τη σειρά του ALPHA “Γ4”, ο Ανδρέας Κοντόπουλος και άλλοι.

ΣΤΟ ΠΑΙΔΩΝ (2006), 8΄, του Αλέξη Κομνάκου

Ένας ταξιτζής εφευρίσκει έναν πρωτότυπο τρόπο να αποσπά φιλοδωρήματα από τους πελάτες του. Κάποια στιγμή όμως έρχεται αντιμέτωπος με τη συνείδησή του.

ΚΛΑΙΝΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ, (2007) 20΄της Μαρίας Μαγκανάρη

Μια πόλη στην οποία απαγορεύεται το κλάμα και το τρέξιμο.
Τα πάντα παρακολουθούνται.
Μια γυναίκα κλαίει.
Ένας ξένος τρέχει.
Μια ταράτσα.
Μια βάφτιση.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ (2005), 12΄ του Βασίλη Κοσμόπουλου

1923, Τρίκαλα. Ο τοπικός φωτογράφος επιστέφει, με το μυαλό γεμάτο εικόνες που τράβηξε σε όλη του τη ζωή. Ξαφνικά, δέχεται μια επίσκεψη από έναν θρυλικό ληστή. Παρά το γεγονός ότι καταζητείται με αμοιβή, ο ηρωικός παράνομος αφήνει τα βουνά και αποφασίζει να φωτογραφηθεί…

ΖΑΦΕΙΡΗΣ 18΄, Έλενας Δημητρακοπούλου(2006)

Ζαγόρι Hπείρου, ένας άντρας κείτεται στο κρεβάτι. H μικρή του κόρη δεν μπορεί να καταλάβει την ανησυχία της μάνας της και θέλει να πάει να παίξει με τις φίλες της γιατί έχει έρθει ο καιρός του Ζαφείρη.
Η Χρυσάνθη φορώντας το παντελόνι του πατέρα της, δε βολεύεται ακίνητη όταν αρχίζει το παιχνίδι. Τα κορίτσια και τα μικρά αγόρια τραγουδούν. Προσπαθεί να κρατήσει την αναπνοή της αλλά όταν το τραγούδι τελειώσει, το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να γυρίσει σπίτι της

ΤΟ ΝΥΜΦΙΟΣ, 18΄, Αχιλλέα Κυριακίδη (1994 )

Μια μοναχική, γερασμένη γυναίκα αισθάνεται μια ακαταμάχητη έλξη για έναν νεαρό που δουλεύει στο γιαπί απέναντι στο σπίτι της. Μοναδική της επιφύλαξη, ως το τέλος, κάτι χρυσαφικά και χρήματα που φυλάει σε ένα

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΪΝ, 77΄, Χρήστου Καρακέπελη (2000 )

Θέμα της ταινίας είναι ο φόνος. Ο φόνος που διέπραξαν κοινοί άνθρωποι που δεν είχαν στο παρελθόν κανένα πάρε-δώσε με το νόμο. Με πρωταγωνιστές 6 κρατούμενους, έναν αποφυλακισμένο και ένα δεσμοφύλακα οδηγούμαστε μέσα στα βάθη της ψυχής αυτών των ανθρώπων.

1ο βραβείο στο Διεθνές φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Νυόν (Ελβετία)

Βραβείο κοινού στο διεθνές φεστιβάλ του Μονάχου

2ο βραβείο στο Διεθνές φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Καλαμάτας

Βραβείο της Διεθνούς ένωσης Κριτικών κινηματογράφου -FIPRESCI

Βραβείο καλύτερης ταινίας της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου

CASUS BELLI, 11΄, Γιώργος Ζώης (2009 )

Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, τάξεων, ηλικιών, εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη γραμμή. Φτάνοντας, όμως, στο τέλος της ανθρώπινης ουράς, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.

MESECINA, 32' , Σοφία Εξάρχου (2009)

Mesecina”: 1. Μουσικό συγκρότημα . Αρέσει και στους δύο. Το μουσικό συγκρότημα δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. 2. Μια ταινία μικρού μήκους γύρω από ένα άρρωστο αγόρι συνάντησε ένα κορίτσι ή γύρω από ένα άγνωστο αγόρι που πίστευε ότι μπορούσε να ζει φυσιολογικά. Αλλά δεν μπορούσε – they both like it. A music group that doesn’t really exist. 2. a short film about an ill boy who meets a girl or about an ill boy who believes that he can live normally. But he can’t. Genre fiction.

Ο ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ, 23' , Γιάννης Μπουγιούκας (2010)

Ο Μάριος, γιορτάζοντας τα πεντηκοστά τρίτα του γενέθλια μοιάζει να έχει ότι ονειρεύτηκε. Η επιτυχία του όμως προκαλεί ένα κοράκι. Μια κουτσουλιά που πέφτει από τον ουρανό τον οδηγεί στο να γκρεμίσει όσα έφτιαχνε μια ζωή. Στο τέλος του διημέρου τα πράγματα θα επανέλθουν στη θέση τους, αλλά λίγο διαφορετικά.

ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ, 19' , Γκαίη Αγγελή (1976)

Η ταινία "Μοναστηράκι" είναι ένα ιδιότυπο λυρικό ντοκιμαντέρ και αναφέρεται στο γνωστό χώρο που φέρει το ίδιο όνομα, αλλά και στο μύθο που τον συνοδεύει. Ακόμα περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ, 20' , Γκαίη Αγγελή (1992)

Για την Μαρία Πολυδούρη....

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΤΕΡΗΣ 53΄, Γκαίη Αγγελή (2003)

Η ζωή και το έργο του μεγάλου καλλιτέχνη της δεκαετίας του '30. Ο ζωγράφος Στέρης έζησε μια μυστηριώδη ζωή, αλλάζοντας συνέχεια ονόματα και σπάζοντας κάθε δίαυλο επικοινωνίας με την οικογένεια, τους συγγενείς και τους φίλους του. Η ταινία τον παρακολουθεί από τα πρώτα του βήματα στο Διγαλέτο της Κεφαλονιάς όπου γεννήθηκε, έπειτα στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών και μετά στα ταξίδια του στην Ευρώπη. Επιστροφή στην Αθήνα, όπου εκθέτει τα έργα του αλλά σύντομα απογοητεύεται. Το 1936 φεύγει για την Αμερική και από εκείνη τη στιγμή ως το θάνατό του, το 1987, χάνονται τα ίχνη του. Όλα αυτά τα χρόνια, η τύχη του αγνοείται από τους πάντες σε σημείο μάλιστα να θεωρηθεί νεκρός, παρ' όλο που όχι μόνο ζούσε αλλά και δημιουργούσε. Μέσα από τη μυστηριώδη ζωή του, ο Γεράσιμος Σταματελάτος ή Γεώργιος Στέρης ή Guelfo Ammon D' Este, αναδύεται σαν αιχμηρό ανάγλυφο και ξεκαθαρίζει όλο το μυστήριο που τον περιβάλλει

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΝΕ, 17' , Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης (2001)

Η απρόσμενη επίσκεψη ενός ταλαιπωρημένου, άστεγου και άρρωστου νεαρού, στο σπίτι ενός τραπεζικού στελέχους, αναβιώνει το παρελθόν και ανατρέπει με τραγικό τρόπο την ήρεμη και τακτοποιημένη ζωή του.

Μια ταινία για την αλήθεια. Την αλήθεια των ηρώων, την αλήθεια από όπου και αν προέρχεται.

ΥΣΤΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, 12' , Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης (2003)

Μια γυναίκα που δεν διστάζει, μπροστά στο μητρικό της ένστικτο, να κάνει αυτό που ποτέ δεν φανταζότανε…

Ένας νέος που δεν θα μάθει ποτέ το σημαντικότερο για την ζωή του.

Ένας άνδρας που θα συγκατανεύσει σε κάτι ακραίο.

Κι ένα παιδί…

ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ, 23', Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης (1996)

Οι απρόβλεπτες δυσκολίες του Χάρου στην πορεία του για την παραλαβή μιας ψυχής.