ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ

ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ, 97' , Σταύρος Ψυλλάκης (2009)

Στη Κρήτη, ένα τμήμα του Δημοκρατικού Στρατού επιβίωσε, ακόμα και όταν ο Εμφύλιος τέλειωσε στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι αντάρτες αυτοί, παράνομοι και επικηρυγμένοι, κρύβονταν για 14 περίπου χρόνια στο Ν. Χανίων, ανασυγκροτώντας τις παράνομες οργανώ-εις του ΚΚΕ. Το 1962, 6 από αυτούς δραπέτευσαν, και μέσω Ιταλίας, έφτασαν στην Τασκένδη. Οι 3 ζουν και αποτελούν τα κεντρικά πρόσωπα του ντοκιμαντέρ.

Στο ντοκιμαντέρ αυτό του Σταύρου Ψυλλάκη παρακο-λουθούμε την ιστορία κάποιων ανθρώπων, σε απίστευ-τες για τα σημερινά δεδομένα συνθήκες, που δίνουν έναν αγώνα αξιοπρέπειας και ένα παράδειγμα στάσης ζωής, δυσεύρετα στην εποχή μας. "Πρωταγωνιστές" και "αφανείς" ήρωες αυτής της ιστορίας, πέρα από ιδεολο-γίες, ενσαρκώνουν κάτι πολύ σημαντικό: βαθιά προσή-λωση στον ίδιο τον άνθρωπο και στην αξιοπρέπειά του.

Η ταινία στηρίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Νίκου και της Αργυρώς Κοκοβλή.

Η ταινία έχει αποσπάσει

q το Βραβείο Κοινού στο 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λευκωσίας

q το 1^ο Βραβείο ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους στο 3^ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ στη Χαλκίδα και

q είναι υποψήφία για το βραβείο ντοκιμαντέρ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ.

Σενάριο – σκηνοθεσία: Σταύρος Ψυλλάκης

Αρχική Ιδέα & συνεργασία στην έρευνα και στο σενάριο: Ματθαίος Φρατζεσκάκης

Διεύθυνση φωτογραφίας: Χρήστος Ασημακόπουλος,

Συμπληρωματικά γυρίσματα / Στέλιος Αποστολόπουλος,
Ειδικές λήψεις & steadicam: Δημήτρης Ξενάκης,

Πρωτότυπη μουσική: Βαγγέλης Φάμπας,

Μοντάζ : Γιώργος Τριανταφύλλου ,συνεργασία στο μοντάζ – επεξεργασία φωτογραφιών:Αντώνης Γασπαρινάτος,
Ηχολήπτης: Αναστάσης Εφεντάκης,

Διεύθυνση παραγωγής: ΝΙκόλας Πανουτσόπυλος, βοηθοί παραγωγής: Παναγιώτης Παπάζογλου, Θανάσης Αποστολάκης κ

Απόδοση κειμένου / Πάνος Κυπαρρίσης

Παραγωγός / Σταύρος Ψυλλάκης, συμπαραγωγοί στο Πρόγραμμα Τεκμήριο/ Ε.Κ.Κ. – ΕΡΤ Α.Ε. - MASSIVE PRODUCTIONS - INDIGO VIEW ,

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΤΑΚΗΣ, 105' , Κατερίνα Πατρώνη (2008)

Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο, ο Γιώργος Ρόρρης ζωγραφίζει το «Πορτραίτο του Τάκη Πιτσελά με πορτοκαλί γραβάτα». Εκεί, μέσα στο εργαστήριο, πίσω από τα κλειστά παράθυρα, κάτω από το φως των προβολέων, μπροστά από τους παλιούς τοίχους, από τον χειμώνα μέχρι το τέλος της άνοιξης, ζωγράφος και μοντέλο φτιάχνουν έναν δικό τους κόσμο, ιδιαίτερο, γοητευτικό και άγνωστο. Η ταινία «Ο τρίτος Τάκης» μας ανοίγει την πόρτα στη κρυφή ζωή του εργαστηρίου του Γιώργου Ρόρρη, στην αγωνία της δημιουργίας και της αμφιβολίας, στη ζωγραφική πράξη, στη σχέση μοντέλου και ζωγράφου, στις εντάσεις, τις σιωπές, τους δισταγμούς, την καθημερινότητα, σε μια περιπέτεια φιλίας και τρυφερότητας, απογοήτευσης και ενθουσιασμού, επίπονης εργασίας και βαθιάς ανθρώπινης σχέσης.

Η Κατερίνα Πατρώνη σκηνοθέτησε αυτή την ταινία, μετά από μια σειρά ταινιών μικρού μήκους, οι οποίες είχαν παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ της Δράμας. Πριν από αυτή την ταινία σκηνοθέτησε και άλλες ταινίες ντοκιμαντέρ. Βλέπουμε στη δουλειά της την διεισδυτική ματιά που στοχεύει τον πυρήνα του θέματος και δομεί την αφήγησή της με τον πλέον μινιμαλιστικό, αλλά απόλυτα εκφραστικό και δομικό τρόπο. Ο θεατής νομίζει ότι βλέπει ένα κλασικό έργο, όμως, μετά από πολύ λίγο χρόνο, καταλαβαίνει ότι τα μέσα έκφρασης και αφήγησης δεν είναι μόνο ο λόγος και το εικαστικό περιβάλλον, αλλά η και η σύνθεση των εικαστικών μερών με την ομιλία, ενταγμένα όλα σε ένα οργανικό σύνολο, με το μοντάζ, όπου το μικρά μέρη μπορεί να λειτουργήσουν αυτόνομα και μαζί με τα άλλα, συμπληρώνοντας ένα γιγαντιαίο παζλ όπου ο καθένας βρίσκει το σημείο ταύτισής του. Στη δουλειά της Κατερίνας Πατρώνη το εικαστικό και το αφηγηματικό μέρος είναι ένα, όπως σε κάθε καλή και ολοκληρωμένη ταινία.

Σκηνοθεσία: Κατερίνα Πατρώνη
Φωτογραφία:Κατερίνα Πατρώνη
Παραγωγή: Κατερίνα Πατρώνη
Χρωματικές διορθώσεις: Μάνος Χαμηλάκης
Μίξη ήχου: Γιώργος Φασκιώτης
Μοντάζ: Θανάσης Ντόβας
Συμπαραγωγοί: Vuokko Rajala, Anemos Productions, Xρήστος Νικολαρέας
Με την ενίσχυση του ΕΚΚ

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ, 130', Νίκος Γραμματικός (2002)

Ο τριανταπεντάχρονος ήρωας της ταινίας Βαγγέλης βγαίνοντας από τη φυλακή αποφασίζει να αλλάξει ζωή και δοκιμάζει να κάνει μια καινούρια αρχή στο κτήμα του πατέρα του, στην Πελοπόννησο.Η μεγάλη προσπάθειά του να διατηρήσει τις αρχές του και την διαφορετικότητά του και ταυτόχρονα να ενταχθεί στην εχθρική προς τον «ξένο» τοπική κοινωνία φαίνεται να αποδίδει κάποια στιγμή καρπούς. Στη συναρπαστική συνέχεια της ταινίας τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το σκάκι, κοινή δραστηριότητα του Βαγγέλη και του Αστυνόμου.

Σκηνοθεσία:Νίκος Γραμματικός

Σενάριο:Νίκος Γραμματικός, Νίκος Παναγιωτόπουλος

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Δασκαλοθανάσης

Ηθοποιοί: Βαγγέλης Μουρίκης, Μαριλίτα Λαμπροπούλου. Μηνάς Χατζησάββας, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Τάσος Νούσιας, Βιβή Κόκκα

Guest Star: Άννα Βαγενά

Παραγωγός: Λιλέτ Μπόταση

Παραγωγή: ΕΡΤ Α.Ε, Filmnet, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Inkas Film and TV Productions, Art Factory, Π.Παπάζογλου Α.Ε.

Έτος Παραγωγής:2002

Ο Ν. Γραμματικός κάνει ένα πικρό σχόλιο για τις αθέατες και εν πολλοίς απωθητικές όψεις της ελληνικής επαρχίας. Η προκατάληψη και η δυσπιστία με την οποία υποδέχονται τον ήρωα οι ντόπιοι δημιουργούν ένα ασφυκτικό περιβάλλον που τον οδηγεί στην απομόνωση και τον αφανισμό. Εστιάζει τόσο στον αγώνα του κεντρικού χαρακτήρα για μια αλλαγή στην ζωή του όσο και στην απροκάλυπτη και αδικαιολόγητη εχθρότητα με την οποία τον αντιμετωπίζει ο περίγυρος του. Στην ταινία του ο Νίκος Γραμματικός επιχειρεί να αναμετρηθεί με τα φαντάσματα της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού που συνθλίβουν ένα νεαρό άντρα στην Ελλάδα του σήμερα. Ο «Βασιλιάς» βασίζεται σ’ ένα αληθινό περιστατικό, που συνέβη το 1997 σε μια κωμόπολη της Πελοποννήσου.

Ο Νίκος Γραμματικός λέει για τον Βασιλιά:

«Δεν είναι καθόλου εύκολο να πηγαίνεις – από φύση, όχι για να προκαλέσεις – κόντρα στο ρεύμα, αναζητώντας να βρεις την αλήθεια σου. Αυτό κάνει και “Ο βασιλιάς” της ταινίας μου, με αποτέλεσμα να μπει στο μάτι των αδιάφορων και κυνικών ανθρώπων του περιβάλλοντός του. Ο ήρωάς μου δεν είναι περιθωριακός. Από τη στιγμή που βγαίνει από τη φυλακή, προσπαθεί να δει αλλιώς τα πράγματα γύρω του και να ξεκινήσει τη ζωή του από την αρχή. Κάθε άνθρωπος που είναι διαφορετικός από τους άλλους, δεν πάει να πει ότι είναι και περιθωριακός. Μπορεί να ενταχθείς σε ένα σύνολο και να παραμένεις διαφορετικός, να έχεις τη συνείδησή σου ήσυχη. Φτάνω στα άκρα, για να σχολιάσω την ισοπέδωση των συναισθημάτων που πάνε να γίνουν κατάσταση πραγμάτων γύρω μας. Ήθελα να ξανασκεφτούμε και να οριστούν οι έννοιες καλού – κακού, δίκαιου – άδικου, αληθινού – ψευδούς, ηθικού – ανήθικου». (αποσπάσματα από συνέντευξη του Νίκου Γραμματικού στην εφ. ΤΑ ΝΕΑ/ 27-02-2003)

ΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ

Ο Νίκος Γραμματικός γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1963. Σπούδασε Κινηματογράφο και Μαθηματικά. Από το 1984 έως και το 1994 έκανε την παραγωγή στη ραδιοφωνική εκπομπή “Ο Κινηματογράφος στο Τρίτο” (ΕΡΤ. Τρίτο Πρόγραμμα) σε συνεργασία με τον Αντώνη Κόκκινο και τον Γιάννη Καρυπίδη. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει της εξής μεγάλου μήκους ταινίες μυθοπλασίας: Κλειστή στροφή (1991), Η Εποχή των Δολοφόνων (1992), Απόντες (1996), Ο Βασιλιάς (2002), Αγρύπνια (2005)

ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ: ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΑΝ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ

Η ζωή και το έργο της ποιήτριας Βικτωρίας Θεοδώρου, χαρακτηριστικής εκπροσώπου της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Τα παιδικά και εφηβικά χρόνια στα Χανιά, τα χρόνια της εξορίας, η απομόνωσή της και η συγγραφή του έργου της: Ποίηση: Εγκώμιο (1957), Κατώφλι και παράθυρο (1962), Βορεινό προάστειο (1966), Το λαγούτο (1971), Η εκδρομή (1973), Ουρανία (1978), Άρειος ύπνος (1983), Η νυχτωδία των συνόρων (1986), Μειλίγματα (1990), Χρονικό (1994), Ευνοημένοι (1998), Καταλόγι για τον μάστορα (2008). Πεζά: Στρατόπεδα γυναικών (1975), Ο Τράικο (1982), Γαμήλιο δώρο (1995), Οι δεσποινίδες της οδού Λαμψάκου (2005). Η Βικτωρία Θεοδώρου προέκτεινε την ποίησή της πέρα από τον απόηχο της «γενιάς της ήττας», ατενίζοντας λυρικά τον αγωνιζόμενο άνθρωπο της Ιστορίας μέσα από το δέος και τη μοναξιά του απέναντι στο χρόνο και το σύμπαν

Σκηνοθεσία:Σενάριο:Διεύθυνση Φωτογραφίας:Κώστας Νταντινάκης
Μοντάζ:Γιώργος Γεωργόπουλος
Ήχος:Διονύσης Γ. Μανουσάκης
Digibeta Έγχρωμο
Έτος Παραγωγής:2008

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΤΖΑΚΗΣ: ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΟΣ, 98΄, Λευτέρης Χαρωνίτης (2008)

Μια ταινία μεγάλου μήκους μικτής τεχνικής (ντοκουμέντα, δραματοποιημένες σκηνές και χρήση ψηφιακής τεχνολογίας) για τη ζωή και το έργοτου Νίκου Καζαντζάκη. Ένα κινηματογραφικό έργο που ανιχνεύει τον πυρήνα της ρωμαλέας σκέψης, την περιπετειώδη ζωή και το βαθύ ψυχισσμό της πληθωρικής προσωπικότητας του μεγάλου Κρητικού, 50 χρόνια από το θάνατο του. Γυρισμένη στα βήματα του Καζαντζάκη, σε δεκάδες μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού. Η ταινία είναι παραγωγή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ηρακλείου και στην υλοποίηση της συνέβαλε ένα εκλεκτό επιτελείο καλλιτεχνών, επιστημόνων και τεχνικών.

Σκηνοθεσία:Λευτέρης Χαρωνίτης

Σενάριο:Λευτέρης Χαρωνίτης, Επιστημονικός Σύμβουλος: Σταμάτης Φιλιππίδης

Διεύθυνση Φωτογραφίας:Σάκης Μανιάτης

Μοντάζ:Ανδρέας Μότσιος

Ήχος:Γιώργος Χριστοδούλου

Μουσική:Χρήστος Λεοντής

Παραγωγή: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου & ΕΚΚ

Αφήγηση:Μαρία Τζομπανάκη, Χρήστος Τσάγκας, Αχιλλέας Κυριακίδης, Τάσσος Γουδέλης, Αγάπη Μανούρα

Τύπος:Digibeta Έγχρωμο

ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ, 104΄, 2008, Αλίντα Δημητρίου

H συμμετοχή της γυναίκας σε όλες τις ιστορικές διαδικασίες, ακόμα και στις πιο ακραίες, συμμετοχή που παραμένει αφανής, είναι το θέμα της ταινίας Πουλιά στο βάλτο. Πιο συγκεκριμένα, η ταινία αναφέρεται στη συμμετοχή και προσφορά της γυναίκας στην Aντίσταση κατά την περίοδο της Kατοχής 1941-44, καθώς και στις συνέπειες που υπέστη. Στηρίζεται στις προφορικές μαρτυρίες των γυναικών που επέζησαν, με άξονα την ιστορική διαδρομή. Εκείνο, όμως, στο οποίο εστιάζει δεν είναι η ιστορική περιγραφή αλλά η, μέσα από τις μνήμες, τα βιώματα ή και τα ψυχολογικά τραύματα, αποκάλυψη μιας στάσης ζωής των γυναικών σε πράξεις που θεωρούμε ότι αναφέρονται μόνο στους άνδρες.

Σκηνοθεσία: Αλίντα Δημητρίου

Σενάριο: Αλίντα Δημητρίου

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Γρίβας, Αφροδίτη Νικολαΐδου

Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη

Παραγωγός:Σ ωτήρης Δημητρίου, Αλίντα Δημητρίου

Τύπος:Digital Beta Έγχρωμο